قیمت لحظه‌ای طلا در بازار 

قیمت اونس جهانی طلا ▲1285.90
یک مثقال طلای 17 عیار (مظنه‌طلا) ▲517,200
یک گرم طلای 18 عیار ▲119,400
یک گرم طلای 19 عیار ▲126,020
یک گرم طلای 20 عیار ▲132,660
یک گرم طلای 22 عیار ▲145,930
یک گرم طلای 24 عیار ▲159,190
بروز رسانیبروزرسانی:۹۶/۰۶/۰۲ (۱۵:۰۰) تومان

قیمت لحظه‌ای سکه در بازار

قیمت سکه طرح قدیم ▲1,178,000
قیمت سکه طرح جدید ▼1,214,500
قیمت نیم سکه ▲631,000
قیمت ربع سکه ▲365,000
قیمت سکه گرمی ▲248,000
بروز رسانیبروزرسانی:۹۶/۰۶/۰۲ (۱۵:۰۰) تومان

قیمت ارز بازار 

قیمت دلار امريكا ▲3,838
قيمت يورو ▲4,590
قيمت درهم امارات ▲1,048
قيمت پوند انگليس ▼4,915
قيمت دلار استرالیا ◄3,040
دلار كانادا ▲3,130
بروز رسانیبروزرسانی:۹۶/۰۶/۰۲ (۱۵:۰۷) تومان

بورس اوراق بهادار 

شاخص كل ▲82,542
شاخص صنعت ▲71,513
شاخص50شركت فعالتر ▲3,227
شاخص آزاد شناور ▲90,666
شاخص 30 شركت بزرگ ▲3,334
شاخص بازار اول ▲57,895
شاخص بازار دوم ▲179,595
بروز رسانیبروزرسانی:۹۶/۰۶/۰۱ (۱۳:۲۹)
نمودار لحظه ای تغییرات قیمت طلا
در بازارهای جهانی


نمودار تغییرات قیمت طلا


طلانیوز: تغییر ندادن وزیر نفت و انتخاب مجدد بیزن زنگنه یکی از اقداماتی بود که با تایید کارشناسان رو به رو شد؛ به نظر می رسد هیچ جایگزینی برای زنگنه برای مدیریت این وزارتخانه نیست.

 

 

متین دخت والی نژاد: یکی از ۱۰ وزارتخانه ای که در لیست پیشنهادی رییس جمهور تغییر نکرده، وزارت نفت بود. البته این گونه نیز پیش بینی می شد که «شیخ الوزرا» مجدد در مدیریت وزارت نفت قرار بگیرد.

 

در ۴ سال گذشته بیژن زنگنه، همزمان با چهار مشکل اساسی در این وزارتخانه رو به رو شد. نخستین مانع زنگنه، میادین مشترک نفتی بود. ظی ۸ سال دولت های نهم و دهم که بیژن زنگنه خانه نشین بود، این میادین دست نخورده باقی ماند و ۴ سال پیش که زنگنه دوباره وزارتخانه را بزعهده گرفت، با یک سری میادین مشترکی مواجه شد که به اسم، ایران نیز در آن شراکت داشت، ولی در برداشت هیچ توسعه ای پیدا نکرد.

 

از سوی دیگر در سال های آغاز دولت یازدهم قیمت نفت از کانال ۱۰۰ دلار به کانال ۲۰ دلار رسید. این  اتفاق باعث شد که این وزارتخانه با بودجه کمتری رو به رو شود و به طوری پول نداشته باشد تا بتواند میادین خود را توسعه دهد و یا تجهیزات کشور را ارتقا دهد.

 

یکی از یادگاری های دولت های نهم و دهم، پروژه های نیمه تمام بود. این پروژه ها در بخش نفتی کشور نیز دیده می شد که کلنگ آن زده شده بود، ولی پیشرفتی نداشت.

 

آخرین مرحله نیز قراردادهای نفتی بیع متقابل بود که جذابیت سرمایه گذاری را از میادین کشور گرفته بود. شرکت های خارجی چندین بار به طور واضح گفته بودند که براساس مدل قرارداد بیع متقابل دیگر نمی خواهند با ایران همکاری کنند.

 

گام های نفتی

 

زنگنه بعد از ۴ سال همه این چالش ها را پشت سر گذاشت. در روزهای نخست کار خود در دولت یازدهم، سهمیه بندی بنزین را کنار گذاشت و توانست ۷۰ درصد قاچاقی را که از طریق کارت سوخت در کشور انجام می شد، متوقف کند. همراه با این کار، پالایشگاه ها تولید بنزین با استاندارد یورو ۵ را در دستور کار قرار دادند. همچنین پارس جنوبی را نامی آشنا در صنعت نفت کرد. او در برنامه خود در سال ۹۲ وعده داد که با توسعه پارس جنوبی و افتتاح تمامی فازهای آن، تولید گاز کشور را به قطر برساند و این چنین هم شد. ستاره خلیج فارس هم افتتاح شد؛ به گونه ای که کشور در بنزین خودکفا شد.

 

یکی از نقاط قوت زنگنه از دید کارشناسان حوزه، دیپلماسی قوی اوست. او با همین دیپلماسی قوی توانست سهم تولید نفت در اوپک را که در سال های اخیر از دست رفته بود، به دست آورد؛ به گونه ای که در آن زمان این اتفاق را رسانه ها «برجام نفتی» نام گذاری کردند.

 

در آخر، بزرگترین انقلاب او در این دوره، توسعه قراردادهای بیع متقابل و ایجاد قرارداد IPC بود. این قراردادها از نخستین روز نقدهای زیادی را از سوی مخالفان داشت، اما بعد از گذشت کمتر از دوسال زنگنه توانست با قانع کردن مجلسی ها در عرصه بین المللی، این قرارداد را ارائه دهد و بالاخره توتال مجدد با ایران برای توسعه میادین کشور همکاری کند.

 

تقویت جایگاه ایران در اوپک

 

در برنامه ای که بیژن زنگنه به مجلس ارائه داد اولین اولویت او توجه به میدان های مشترک است. طبق برنامه بخشی از برنامه توسعه و افزایش بازیافت نفت از میدان های نفتی و گازی در قالب قراردادهای جدید نفتی عملی خواهد شد و این اتفاق منجر به تقویت جایگاه ایران در اوپک و بازار جهانی نفت و گاز می شود. از سوی دیگر، بر اساس برنامه در صنعت پتروشیمی، در دولت دوازدهم، تعداد ۴۵ طرح پتروشیمی با سرمایه گذاری قریب ۳۵ میلیارد دلار و ارزش تولید قریب ۲۳  میلیارد دلار به قیمت سال پایه ۱۳۹۰ به بهره برداری خواهد رسید.

 

با تمام این برنامه ریزی ها و عملکرد پرتجربه وزیر نفت، انتقادی که به او وارد شده، منحصر به فرد بودن اوست. کارشناسان می گویند که باید در این ۴ سال آینده «زنگنه»های دیگری زیر دست او ایجاد شوند و از او کار یاد بگیرند. تاکنون جایگزینی در این وزارتخانه برای بیژن زنگنه پیدا نشده و به نظر می رسد که این تجربه باید به نسل های جوان تر نیز انتفال پیدا کند. در ۴ سال آینده از او توقع می رود دانش و تجربه او به نسل های جوان تر کشور منتقل شود و دیگر تنها یک زنگنه در کشور نباشد.

 

منبع:خبر انلاین

لینک کوتاه این مطلب برای به اشتراک گذاری: http://www.talanews.com/fa/kp4a8

اخبار و مطالب مرتبط:
جدیدترین اخبار و مطالب:
اخبار و مطالب گذشته:

جدیدترین اخبار